Het begon met een wond aan haar been die niet goed genas. “De wijkverpleging zwachtelde steeds mijn been in tot de wond was genezen”, vertelt Riky Josemanders. “Om te voorkomen dat ik opnieuw zoiets zou krijgen, moest ik steunkousen gaan dragen. Maar hoe moest ik die aantrekken? Door artrose heb ik weinig kracht in mijn handen.” Gelukkig zijn er tegenwoordig diverse hulpmiddelen om zelf je steunkousen aan en uit te trekken, weet wijkverpleegkundige Franka. “De zorgverzekering vergoedt deze meestal, zodat mensen uit zorg kunnen. Dat is goedkoper dan elke dag twee keer thuiszorg krijgen.”
Hulp van Arnold
Met de Doff N’ Donner rol je ’s ochtends makkelijk de steunkousen over het been, en ’s avonds er weer af. Franka: “Voor Riky was dit te zwaar. Ik bedacht dat haar man Arnold het misschien kon doen; hij werkte vroeger als verpleegkundige. Toen Riky’s zwachtel een keer was losgegaan, maakte Arnold die weer vakkundig vast. Ik weet nog dat ik hem daar een compliment voor gaf.” Riky en Arnold vonden het meteen een prima idee.
Een week oefenen
Franka en haar collega’s leerden Arnold hoe hij de Doff N’ Donner moest gebruiken. Ze oefenden elke ochtend, een week lang. Franka: “Je moet er even handig mee worden. Ik laat iemand altijd zelf een beetje klungelen, dat is vaak het beste om het te leren. Na een week had Arnold het in de vingers en kon hij het voortaan zelf. Altijd mooi om te zien dat zoiets lukt, dat geeft me een voldaan gevoel.”
![](/media/zyjntnvb/sp-2024-2-samensterk-2-janitasassen.jpg?width=500)
![afbeelding Quote](/media/a1ue02gn/sp-2024-2-samensterk-1-janitasassen.jpg?crop=0.33468112534807815,0.40724764457553864,0.4151677118612242,0.40513898333143811&cropmode=percentage&width=340&height=340&rnd=133664814329870000)
’We kunnen nu gewoon uitslapen
als we dat willen’
Veel vrijheid
Riky is erg blij met de oplossing. “Het is fijn dat we nu niet ’s ochtends en ‘s avonds rekening hoeven te houden met een bezoek van de wijkverpleging. Onze dagen zien er niet altijd hetzelfde uit: de ene keer staan we om acht uur op, een andere keer willen we juist uitslapen tot tien uur. Dat kan nu en geeft veel vrijheid.”
Op rolletjes
Na een week ging Franka nog een keer bij Riky langs om te checken of het lukte met de steunkousen. “Met een gerust hart deed ik de deur achter me dicht”, zegt ze. “Alles liep er op rolletjes. Fijn, want als je 72 bent, ben je nog veel te jong om elke dag twee keer wijkverpleging over de vloer te krijgen.”